Mujer

19 Junio 2025 / 0 views

Poema - Adriana del Carmen López Sántiz
Ants

Ants, k’ak’al ti schibal asate,
sts’ayet no’ox ta ak’ubaltik;


yanjelalot xojobal osil,
chajaxbe yo’onton banamil.

Xchi’al spomal nichimetik,
t’an akan ojo,
matanal yu’un jtotiketik,
snich ixim sak bejanik sat.

Ants, uni chi’il k’op,
chnichimaj ak’o alo’il;
chavak’ abek’tal atakopal
k’alal chich’ jalel k’ejimoletik.

Sbek’tal p’ijilal,
chavok’ita ti skomtsanot akuxlejal
ta jujun t’omel chauke.
Ants, vo’ot, matanalot.

Sk’anal ak’ubal
ti asate
ta sol ochel ta xab
xchi’uk ta yut svinkilal nichimetik.

Mujer

Mujer, tus dos ojos son soles
alumbrando la noche.
Eres ángel de la luz de la tierra.
Acaricias el corazón de la tierra.

Eres fibra e incienso de las flores.
Ojos de pies descalzos.
Regalo de los abuelos,
flor del maíz, de ojos blancos.

Mujer, palabras dulces,
tus palabras florecen
ofreces tu ser, tu cuerpo,
cuando se tejen los cantos.

Cuerpo de la inteligencia.
Lloras cuando te abandona tu vida, cada vez que retumba el rayo.
mujer, tú, eres ofrenda,

Estrella del cielo,
tus ojos
penetran en el abismo
y dentro de las flores.

 

logo25

 

 

 

Música.Palabras.Cosmovisiones